Buikwandcorrectie

Er zijn 3 redenen waarom patiënten een buikwandcorrectie laten uitvoeren. De meest voorkomende reden is dat er een teveel aan huid is ontstaan na zwangerschap. Een tweede reden is dat de buik te dik is gebleven na de zwangerschap. De derde reden voor een buikwandplastiek kan zijn dat er na zwangerschap littekens of striae zijn achtergebleven.

Er zijn echter ook redenen waarom een buikcorrectie niet uitgevoerd kan of mag worden. Wanneer de patiënt veel littekens op de buik heeft, speciaal in het gebied boven de navel kan dit tot gevolg hebben dat de doorbloeding in de huid van de buik verstoord is. In een dergelijke situatie is het niet verantwoord om een buikcorrectie uit te voeren.

Het is ook niet verstandig indien er sprake is van een fors overgewicht. Overgewicht kan leiden tot een grotere kans op complicaties. Een andere reden om niet over te gaan tot een buikwandcorrectie kan zijn dat de patiënt, voor de nabije toekomst, nog een zwangerschapswens heeft. Serieuze hart-, long-, diabetes- of thrombose problemen zijn eveneens een contra-indicatie voor deze operatie.

Een buikwandplastiek vindt altijd plaats onder algehele anesthesie. Van tevoren wordt op de huid aangetekend welk gedeelte precies moet worden verwijderd en waar het litteken komt te liggen. Volgens de aangetekende lijnen wordt de huid ingesneden en losgemaakt tot ver boven de navel. Ook rondom de navel wordt de huid losgemaakt. De huid wordt strak getrokken naar beneden en het overtollige gedeelte aan vet en huid wordt weggenomen. De buikspieren worden zonodig met hechtingen verstevigd. Vervolgens wordt de huid gehecht. Meestal worden er drains in de wond achtergelaten. Dit zijn dunne plastic slangetjes met aan het uiteinde een flesje, die het eventuele wondvocht en wat nalekkend bloed wegzuigen. Na 24 tot 48 uur kunnen de drains worden verwijderd.

De eerste paar dagen is de buik uiteraard erg gevoelig, maar met behulp van pijnstillers is de pijn goed te behandelen. Omdat de huid glad is getrokken kan er wat spanning op de wondranden ontstaan. Om zoveel mogelijk extra spanning op de wondranden te vermijden raden we u aan om de eerste dagen tot weken te slapen met extra kussens onder het hoofd en een kussen onder de knieën. Ook bij het lopen zult u de eerste dagen merken dat er bij rechtop staan meer spanning op de wond komt. Hierdoor zult u de neiging hebben om naar voren gebogen te gaan lopen. Zolang de wond nog niet is genezen, raden we u af om geforceerd rechtop te lopen.

Na twee weken zijn alle hechtingen verwijderd en kunt u - op geleide van uw gevoel – weer met een gerust hart rechtop gaan lopen. De eerste maanden kan de huid nog onnatuurlijk strak, stug of 'doof ' aanvoelen, maar dat is heel normaal. Bij elke operatie waarbij de huid van de ondergrond wordt losgemaakt is de huid tijdelijk verminderd gevoelig. Die ongevoeligheid verdwijnt doorgaans vanzelf in de loop van de maanden. In het begin zijn de littekens nog rood en soms wat verdikt, maar in de loop van de tijd worden ze vanzelf lichter en vlakker. Bij een buikcorrectie is het litteken vaak vrij lang en loopt meestal net boven het schaamhaar.

Voor een goede wondgenezing is het belangrijk dat u spanning op de wondranden zoveel mogelijk weet te voorkomen. Wanneer tijdens de operatie tevens de buikspieren zijn verstevigd, moet tillen en persen absoluut worden vermeden. U bent echter wel in staat tot het verrichten van lichte werkzaamheden.

Ondanks dhet feit dat aan alle operaties enige risico's verbonden zijn, zijn de risico's na een buikwandplastiek over het algemeen klein. Desondanks kent de buikwandplastiek toch enige specifieke complicaties.

Pijn
De pijn na een buikwandplastiek kan per patiënt erg verschillen. Patiënten krijgen voor de operatie een recept voor pijnstillers, waardoor indien nodig, dit ongemak kan worden opgelost.

Het zwellen van de buik
De meeste patiënten hebben een gezwollen buik gedurende 4 tot 6 maanden. Dit verdwijnt echter vanzelf.

Blauwe verkleuringen
Het is normaal dat er na een buikwandplastiek blauwe verkleuringen ontstaan. Dit verdwijnt echter vanzelf.

Hematoom
Ondanks het feit dat er bij een buikwandplastiek drains worden aangebracht kan er incidenteel een hematoom ontstaan. Als dit gebeurt dient het hematoom, door voorzichtig afzuigen, of het opnieuw openen van de wond, verwijderd te worden.

Seroom
Een enkele keer komt het voor dat er lichaamsvocht wordt uitgescheiden, direct onder de huid. Dit noemt men seroom vocht. Indien dit een aanzienlijke hoeveelheid is moet het lichaamsvocht, door het voorzichtig wegzuigen verwijderd worden.

Vetnecrose
Wanneer de huid, bij een buikwandplastiek, opnieuw opgespannen wordt kan het zeer incidenteel voorkomen dat de bloedtoevoer naar het vetweefsel en de huid gestremd wordt. In uitzonderlijke situaties kan dit leiden tot necrose van het vetweefsel dat onder de huid ligt. Necrose wordt aanzienlijk meer gezien bij patiënten met een fors overgewicht.

Infectie
Over het algemeen is een eventuele infectie goed met antibiotica te bestrijden. Een gevolg van infectie kan echter zijn dat het litteken minder fraai wordt. Het is uiteraard altijd mogelijk om daar verbetering in te brengen door middel van een littekencorrectie. Een dergelijke correctie wordt meestal pas één jaar na de operatie uitgevoerd en vindt plaats onder lokale anesthesie.

Een minder fraai litteken
Een enkele keer ontstaat een minder fraai litteken na een buikwandplastiek. Dit komt het meeste voor bij mensen die genetisch aanleg hebben voor het vormen van verdikte littekens.

Necrose of vervorming van de navel
Bij een buikwandplastiek dient de navel verplaatst te worden. Hierbij kan het incidenteel voorkomen dat de doorbloeding wordt verstoord. Wanneer de littekentjes zich rond de navel samentrekken kan het voorkomen dat de navel niet meer geheel in het midden van de buik ligt.

Een verandering in het gevoel
Gevoelloosheid van sommige delen van de buik, wordt vaak gezien na een buikwandplastiek. Dit kan enige maanden aanhouden maar verdwijnt uiteindelijk vanzelf. Incidenteel kan het voorkomen dat er een blijvende verlies aan gevoel in een gedeelte van de onderbuik optreedt.

Een abnormale reactie op de hechtingen
Heel zelden reageert het lichaam heftig op de hechtingen die onder de huid zijn aangebracht. De reactie bestaat uit het feit dat het lichaam de hechtingen naar buiten probeert te werken, waardoor een verbreed litteken kan ontstaan.

Verlies van huid
Omdat de huid bij een buikwandplastiek wordt opgerekt, kan de doorbloeding verstoord raken. Deze complicatie wordt het meest gezien bij mensen die heel zwaar roken.

De wondranden wijken iets na de operatie
Deze complicatie wordt regelmatig na deze operatie gezien. Over het algemeen is dit vrij onschuldig. Ook komt het soms voor dat het litteken langzaam geneest. Een gevolg van deze complicaties kan zijn dat het meer tijd in beslag neemt voordat het litteken mooi genezen is.

De pijn na een buikwandplastiek kan per patiënt erg verschillen. Patiënten krijgen voor de operatie een recept voor pijnstillers, waardoor indien nodig, dit ongemak kan worden opgelost.

De meeste patiënten hebben een gezwollen buik gedurende 4 tot 6 maanden. Dit verdwijnt echter vanzelf.

Het is normaal dat er na een buikwandplastiek blauwe verkleuringen ontstaan. Dit verdwijnt echter vanzelf.

Ondanks het feit dat er bij een buikwandplastiek drains worden aangebracht kan er incidenteel een hematoom ontstaan. Als dit gebeurt dient het hematoom, door voorzichtig afzuigen, of het opnieuw openen van de wond, verwijderd te worden.

Een enkele keer komt het voor dat er lichaamsvocht wordt uitgescheiden, direct onder de huid. Dit noemt men seroom vocht. Indien dit een aanzienlijke hoeveelheid is moet het lichaamsvocht, door het voorzichtig wegzuigen verwijderd worden.

Wanneer de huid, bij een buikwandplastiek, opnieuw opgespannen wordt kan het zeer incidenteel voorkomen dat de bloedtoevoer naar het vetweefsel en de huid gestremd wordt. In uitzonderlijke situaties kan dit leiden tot necrose van het vetweefsel dat onder de huid ligt. Necrose wordt aanzienlijk meer gezien bij patiënten met een fors overgewicht.

Over het algemeen is een eventuele infectie goed met antibiotica te bestrijden. Een gevolg van infectie kan echter zijn dat het litteken minder fraai wordt. Het is uiteraard altijd mogelijk om daar verbetering in te brengen door middel van een littekencorrectie. Een dergelijke correctie wordt meestal pas één jaar na de operatie uitgevoerd en vindt plaats onder lokale anesthesie.

Een enkele keer ontstaat een minder fraai litteken na een buikwandplastiek. Dit komt het meeste voor bij mensen die genetisch aanleg hebben voor het vormen van verdikte littekens.

Bij een buikwandplastiek dient de navel verplaatst te worden. Hierbij kan het incidenteel voorkomen dat de doorbloeding wordt verstoord. Wanneer de littekentjes zich rond de navel samentrekken kan het voorkomen dat de navel niet meer geheel in het midden van de buik ligt.

Gevoelloosheid van sommige delen van de buik, wordt vaak gezien na een buikwandplastiek. Dit kan enige maanden aanhouden maar verdwijnt uiteindelijk vanzelf. Incidenteel kan het voorkomen dat er een blijvende verlies aan gevoel in een gedeelte van de onderbuik optreedt.

Heel zelden reageert het lichaam heftig op de hechtingen die onder de huid zijn aangebracht. De reactie bestaat uit het feit dat het lichaam de hechtingen naar buiten probeert te werken, waardoor een verbreed litteken kan ontstaan.

Omdat de huid bij een buikwandplastiek wordt opgerekt, kan de doorbloeding verstoord raken. Deze complicatie wordt het meest gezien bij mensen die heel zwaar roken.

Deze complicatie wordt regelmatig na deze operatie gezien. Over het algemeen is dit vrij onschuldig. Ook komt het soms voor dat het litteken langzaam geneest. Een gevolg van deze complicaties kan zijn dat het meer tijd in beslag neemt voordat het litteken mooi genezen is.

Gedurende de zwangerschap kunnen er veel veranderingen ontstaan in de huid.
Striae, overschot aan huid en verlies aan elasticiteit wordt veel gezien na zwangerschap. Een onderliggend groter probleem is vaak het verslappen en vervolgens gaan wijken van de rechte buikspieren.

Na een zwangerschap is het vaak verstandig een dieet te houden en te gaan sporten. In veel gevallen verbetert de patiënt hiermee haar contouren. Indien er weinig tot geen verbetering optreedt is een buikwandplastiek over het algemeen de goede oplossing.

Een uitgezakte buik is vaak het gevolg van zwangerschap(pen), waarbij de buikwand te veel is uitgerekt. Daarnaast kunnen de buikspieren wat zijn overrekt, waardoor de buik zelfs door intensieve buikspieroefeningen niet meer stevig wil worden. Ook de huid is vaak teveel uitgerekt en door striae zo dun geworden dat ze na de zwangerschap niet meer terugveert en glad wordt. Naast zwangerschap kan ook een ernstig overgewicht een overrekte huid en striae opleveren. Omdat de huid haar elasticiteit heeft verloren, resulteert afvallen niet in een goed figuur. Daarnaast blijkt zelfs het strengste dieet lang niet altijd voldoende om al het vet op de buik weg te krijgen. In bovenstaande gevallen kan een buikwandplastiek uitkomst bieden. Bij een klein huidoverschot in het gebied onder de navel is de mini buikwandplastiek de juiste operatie. Is er sprake van een te dikke buik door vetophoping rond de navel, dan is liposculptuur (het afzuigen van vet) de aangewezen methode. Datzelfde geldt ook voor een teveel aan vet in combinatie met een matig huidoverschot. In beide gevallen is liposculptuur alleen mogelijk wanneer de huid nog elastisch genoeg is. Bij een buikwandplastiek is het voor een fraai resultaat belangrijk dat er voldoende huidoverschot is, zodat er een mooi litteken kan worden gemaakt. Het litteken komt in de natuurlijk plooi onder aan de buik (de zogenoemde bikinilijn) en loopt over de gehele breedte van de buik. Bij voldoende huidoverschot kunt u een mooi glad resultaat te verwachten, met de navel op de juiste plaats.